SULTAN SOFRASI

24 Ağustos 2010 Salı

İFTAR MENÜSÜ 2010/1

Ramazan 'da insan yemek pişirmekten çok ne pişireceğine karar verirken vakit harcıyor sanırım :) Ben de sizlere yardımcı olmak adına değişmeli bir menü sunmak istedim. İnşallah beğenirsiniz.

Yemek isimlerinin üzerlerine tıkladığınızda tariflerine ulaşabilirsiniz. Bazı arkadaşlar bu işlemi bilmediği ve bana sorduğu için açıklama gereği duydum.

Herkese hayırlı ve bereketli ramazanlar dilerim...

MENÜ 2010/ 1

MERCİMEK ÇORBASI

Alternatif olarak domates çorbasını içine tel şehriye katarak da pişirebilirsiniz.Ramazan için hafif bir seçim olduğunu düşündüm.

SEBZELİ KARIŞIK SALATA

Tarifini geçen sene Portakal Ağacı'ndan aldığım enfes bir salata. İlk denemede biraz vakit alıyor sanki ama uğraşmaya değer. Ben içine mantar ve lavaş ekmeği koymadan yaptım.

SARIMSAKLI KÖFTE

Bu seneki favorim :)

MELEK USULÜ İFTARİYELİKLER

İçinde ceviz yerine fındık kullandım.

ETLİ SARMA, PİLAV VE FIRINDA PATATES

Etli sarmaya alternatif fırında tavuk da yapabilirsiniz. Tavuğu haşladıktan sonra baharatlayarak poşetsiz ve üzerine az salçalı su ilavesiyle de tepsiye dizerek fırında pişirebilirsiniz.

Patatesin yapımı ise hem çok pratik hem de lezzetli. Bu aralar sıkça yapıyorum. Sevgili Sümeyye'den almıştım tarifini. Patatesleri soyduktan sonra hafif kalınca doğruyorum. Üzerine biraz sıvı yağ, pul biber, tuz, kekik, nane ve kırmızı toz biber ilave ettikten sonra biraz da ketçap ekliyorum. Yağlı kağıt serdiğim tepsiye yayıyorum. Fırında 180 derecede kızarana dek pişiriyorum. Dilerseniz ince kabuklu taze patatesle kabuklarını soymadan da pişirebilirsiniz.

CACIK

DONDURMA EŞLİĞİNDE MEYVELİ PARFE

Kakaolu parfede hafif değişiklikler yaparak kuru meyvelerle ilk defa yaptım meyveli parfeyi. Pek de güzel oldu :)

SARIMSAKLI KÖFTE, FELLAH KÖFTESİ

Bu sene Örgü hocamız Nursel Hanım sayesinde tanıştım bu lezzetle. Aman Allahım nasıl beğendim anlatamam. Hemen denemeliyim dedim tarifini aldım, ama hocam göz kararı malzeme kullandığından ilk denemem başarısızlıkla sonuçlandı. Lakin azmin elinden bir şey kurtulmaz :) İkinci denememde tutturdum malzeme miktarını. Buradan hocama da selamlar, ellerine kollarına sağlık.

MALZEMELER

2 su br. köftelik bulgur

2 su br. kaynar su

1 çay br. un

1 çay br. irmik

1 yumurta

Tuz

2 çay kş. kimyon

1 çay kş. karabiber

1 çorba kş. dolusu domates salçası

PİŞİRMEK İÇİN

Bir tencere kaynar su

1 çorba kş. dolusu limon tuzu

SOS MALZEMELERİ

3 adet orta boy rendelenmiş domates

4 diş rendelenmiş sarımsak

1 yemek kş. biber salçası veya domates salçası

1 çorba kş. nar ekşisi

Sıvı yağ

2 çay kş. nane

1-2 çay kş. pul biber

Tuz

Yarım demet ince kıyılmış maydanoz

YAPILIŞI

Bulgurun üzerine kaynar suyu döküp 5-10 dk dinlendirin. Diğer malzemeleri de ilave ederek üzerine su bardağında 1 parmak kadar daha su gezdirerek iyice yoğurun. Sakız gibi elinize yapışan bir hamur elde edeceksiniz.

Hamurdan fındık büyüklüğünde parçalar kopartarak yuvarlayın. Parmağınızla yuvarlağın ortasına bastırarak şekil verin.Arada parmaklarınızın ucunu suya batırmak suretiyle ellerinizi ıslatabilirsiniz. Böylece hamur çok fazla elinize yapışmaz. Parmaklarınızın ucuyla diyorum çünkü elleriniz çok fazla ıslandığında hamur cıvıyabilir.

Orta boy bir tencereye suyu doldurun. Limon tuzunu ilave ederek kaynatın. Şekillendirdiğiniz köfteleri kaynar suya atarak pişirin. Köftelerin hepsini birden tencereye doldurmayın. Ben ikiye bölerek pişirdim. Tencerenizin büyüklüğüne göre miktarı ayarlayın. Köfteler pişmeye başladıklarında suyun üzerine doğru çıkıyorlar. Biraz daha kaynattıktan sonra kevgir yardımıyla sudan alın.

Ayrı bir tencerede sıvı yağ ile biber salçasını kavurun. Rendelenmiş domatesleri, sarımsağı ve baharatları ilave ederek domatesler hafif suyunu çekene kadar pişirin. Biraz soğuduktan sonra nar ekşisini de ilave ederek köftelerinizin üzerine dökerek karıştırın.

Servis tabağına aldığınız köftelere bol maydanoz serpiştirerek AFİYETLE YİYİNİZ :)

20 Ağustos 2010 Cuma

AKÇAKOCA ve CACIK

Akçakoca ve cacık ne alaka demeyin. Akçakoca fotoğraflarımı yayımlamadan olmazdı, bir de malumunuz Ramazan, iftar sofralarında şöyle buz gibi bir cacık da iyi gider, ertelememek lazım diye düşündüm ;)

Efendim Akçakoca- Kirazlı Köyü babannemin memleketi. Tatilimin 3 gününü de orada geçirdik. Doğu Karadeniz'de Düzce'ye bağlı deniz kenarında hoş bir ilçe Akçakoca.

Akçakoca'ya gidildiğinde vakit kaybetmeden görülecek ilk yer Merkez Cami bence. Cami hoş ve ilginç mimari yapısıyla Türkiye'de tek olma özelliğine sahip.

Caminin içinden kareler

Camide, kubbesinin görüntüsünde avizeler mevcut.

Camiden çıkınca ise hemen alt kattaki markete uğrayıp bir paket keş satın alın :)

Sadece Akçakoca'da satıldığını gördüğüm KEŞ, kısaca süzülmüş yoğurdun tuzlanıp kurutulmasıyla elde ediliyor. Buralarda da vardır ama hiç ihtiyaç duyup aramadım. Fındıklı erişte ve makarnanın üzerine rendelendiğinde müthiş oluyor. Domatesli biber kızartmasının üzerine de çok yakıştırıyorum. Kulağınıza küpe olsun, bir gün keş peyniriyle karşılaşırsanız,"Amaan, bu taş gibi şeyi ne yapacağım?" demeyin :)

Gezip görülecek yerlerden biri de Ceneviz Kalesi. Eğer yolunuz düşerse uğramadan sakın geçmeyin.

Ceneviz Kalesi, denize nazır müthiş manzarası olan bir mesire yeri. 1216 yılında Cenevizliler tarafından ticaret gemilerine yol göstermek için kurulmuş. 1261 yılında Bizans'ın eline geçmiş. 1323 yılında Orhangazi'nin bölgeyi Osmanlı topraklarına katmasıyla kale ve civarı Akçasar ismini almış. Sonraki yıllarda ise şehir önce Akçaşehir ve sonra da bugünkü adı olan Akçakoca ismini almış.

Kale plajı

Kaleden günbatımı

Selim'in Akçakoca'ya ilk gidişiydi, çok mutluydu :) Yolculuk sırasında ise bizi hiç üzmedi maşallah.

Dedesiyle tırtır (patpat) kullandı. Tırtır Akçakoca'da fındık tarlalarının içlerine kadar kolayca ulaşımı ve yük taşımayı sağlıyor. Hemen hemen herkeste var. Köyden ilçeye inişte bile artık tırtır kullanır olmuş halk.

Köydeki evden manzara

Bu eski ev ise küçüklüğümden beri çok hoşuma gimiştir.

Makinamın pili bitti bitecek derken Akçakoca'da çektiğim son fotoğraf. "Dondurma tostu" :) Yengem Akçakoca'ya gider gitmez "akşam sahile iner dondurma tostu yeriz" deyince ben de yemeden ve zorla da olsa fotoğraflamadan dönmedim.

Gelelim cacığa :) Cacık hemen herkesin bilip yaptığı bir tarif. Ama her hanımın cacık yapışı da farklı oluyor. Kimi salatalığı rendeliyor, kimi ince ince doğruyor... Ben cacığı hafif katıca ve dereotlu, naneli çok seviyorum. Bu da benim usül cacık tarifim.

MALZEMELER
4 adet salatalık
2 su br. hazır yoğurt
1 su br. su
1 diş rendelenmiş sarımsak
1 çay kş. kuru nane
Yarım demet kadar ince kıyılmış dereotu
Tuz
Üzerine zeytin yağı

YAPILIŞI

Salatalıkları kabuklarını soymadan rendeleyin. Üzerine yoğurt (ev yoğurduyla yaparsanız yarım su br. su eklemeniz yeterli olacaktır, kıvamını dilediğiniz gibi ayarlayabilirsiniz ), su, sarımsak, nane, dereotu ve tuz ilave ederek karıştırın. Kaselere boşaltın. Üzerlerine zeytin yağı gezdirerek servis edin. AFİYET OLSUN :)

Son olarak da bizim yakışıklı dayı oğlu Esad' ın fotoğrafını ekleyerek herkese hayırlı cumalar ve hayırlı iftarlar diliyorum. Haftaya iftar mönülerimle geliyorum, haberiniz ola :)

7 Ağustos 2010 Cumartesi

MENEKŞE YAYLASI

Her güzel şey gibi çabucak geçen iki haftalık senelik iznimi güzelce değerlendirdim. "İki hafta yetti mi ?" derseniz; hiç sormayın, yetmedi, zamanım olsaydı daha gidilecek yerler mutlaka bulurdum :)

Menekşe, halk diliyle Menemşe:) Yaylası, insanın ruhunu dilendirebileceği küçük bir karadeniz yaylasını andırıyor. Bahar ayında yaylada açan menekşelerden ismini almış. Kocaeli- Başiskele-Bahçecik Soğuksu yolundan, Servetiye Karşı Köyü üzerinden tabelaları takip ederek ya da Kocaeli-Başiskele-Yuvacık Baraj yolundan ulaşım mevcut. Yol arabayla yaklaşık 1,5 saat sürüyor. Başiskele merkeze 25-30 km kadar.

Büyük dedelerden kalma Menekşe Yaylasında kaldığımız ev

Evin bahçesine oturup, bacaklarımı uzatıp bu manzarayı akşama kadar seyredebilirim.

Yaylaya sabah 8 aile çıktık. Önce karnımızı bir güzel doyurduk. Mönüde kızartma, menemen ve muhtelif kahvaltılıklar vardı. Bakıldığında çok özel bir mönü değil belki ama erkeklerin elinden ve mutfaktaki ocakta odun ateşinde de pişince pek bi lezzetli oluyor :) Ellerinize sağlık diyeyim onlar kendilerini biliyorlar :)

Karnımızı doyurup çayımızı yudumladıktan sonra "BAKACAKLAR" dediğimiz yere doğru yola çıktık. Yarım saatlik bir yürüyüşten sonra tepenin başında balkon misali bir yer. Karşınızda ise Yuvacık Barajı, İzmit Körfezi ve göz alabildiğine yeşil.

Hava sıcak olduğundan çok net bir görüntü yakalayamadım. Daha profesyonel bir makina almam şart :)

Bakacaklar dönüşü yerini eniştem ve teyzemin keşfettiği geniiiiş bir alandan bir güzel hamduspara (böğürtlen) yedik.

Hatıra fotoğrafları çekildik. Ben kendimce çiçek, böcek fotoğrafları çektim :)

Yürüyüş sonrası bir fasıl daha sofra kuruldu. Sonrasında ise yaklaşık 15 kişiyle sülalece yakan top oynadık. Ertesi günlerde vücudumdaki hamlık ağrılarını ise ne siz sorun ne ben söyleyeyim :)

Geceye herkes kalmadı, evlerine dönenler oldu. Gece ay ışığı ve ayaklarımızın dibine kadar sokulan sis muhteşem. Sırtımıza giydik montlarımızı, yaktık ateşimizi.

Çekirdek çıtlattık ateşin başında.

Yaylada elektrik yok. Fenerlerle eski zamanlardaki gibi bir yaşam. Evde çook önceleri yaşanan farklı yaşamları düşündürüyor insana. Bilemiyorum belki de bu evin büyüsü burada gizli...

Evde elektrik yok ama rahatımız için herşey düşünülmüş :)

Ertesi sabah kahvaltıda komşudan alınan tereyağı, mısır unu, ve ekşimekle yapılan mısır unlu muhlama ve minci kavurması, ımm ! Tadı hala damağımda, Yengeciğimin ellerine sağlık

İkinci gün de tavla, okey, ye, iç derken geçiverdi. Herkes için çok keyifli iki gün oldu. Ertesi gün babam, ben ve eniştem işe gideceğimizden akşama doğru topladık bohçalarımızı evlerimize döndük :( Bir gece değil en az iki geceliğine gitmeli seneye. İnşallah...